Who is Cubilone?

“I feel like a rabbit trapped on a road to nowhere, frozen in the headlights of the 21st century.”

Even though I’ve been living in Nea Smyrni, Athens for all my life apart from those 5 years of studies in the Aegean island town of Mytilini (Cultural technology and communication – still haven’t got it all figured out myself) and those odd months in Bulgaria, Denmark and Uruguay, I’m not a pure-blooded Greek, to go by the depressingly fashionable term. My father’s an Australian and my mother’s a Greek German teacher, a fact which made me go through an obligatory rite of passage to looking at the world in a different way from very early on.

Sometimes I feel like a visitor not only in my own home country, being stitched into the inevitably superficial seams of multiculturalism (“what do you mean, you’ve never watched *insert old Greek movie here?*”), but humankind in general, often favouring animals over people and nature over culture – and believe me, I love culture and how it’s part of human life. I belong to those who dislike arbitrary categorization, especially when it comes to people, love keeping a dangerously open mind and an impractically idealistic worldview.

I’ve basically studied theory of culture and media, therefore I love everything that has to do with newer techniques of representation and art; videogames, animation, interactivity, web design, photography. Some of the things I enjoy are dreaming, sleeping, sharing, drinking, laughing, thinking, playing, writing, translating, learning new languages and things about the world, looking at the sky, walking long distances and making strange new connections.

I am a Pisces with Scorpio ascendant, an INFP and an Enneagram 4w5, if you’re into this sort of thing at all.

Click here for a longer about me in Greek from 2011

Τι κάνεις; -Καλά.
Πώς σε λένε; -Δημήτρη.
Τι σπουδάζεις; -Πολιτισμική Τεχνολογία.
Τι μουσική σου αρέσει; -Εέέ… Τους ξέρεις τους Porcupine Tree;
Όχι. Τι στιλ είναι; -Ε… *σκρατς σκρατς, μούσι ή κεφάλι* Προγκρέσιβ ροκ θα έλεγα, αλλά τους αρέσει και η μέταλ. Κι εμένα μου αρέσει η μέταλ!

Η περιγραφή του εαυτού μας είναι μια παγίδα. Μια παγίδα στην οποία πέφτουμε καθημερινά. Εδώ πάει καλύτερα από κάθε τι άλλο αυτό που λένε: ask a silly question, get a silly answer. Επιτρέψτε μου να το φτιάξω λίγο: Ask a predictable question, get a predictable answer: αν κάνετε μια προβλέψιμη ερώτηση, θα πάρετε μια προβλέψιμη απάντηση.

Ένα χαρακτηριστικό μου λοιπόν είναι ότι ναι, μου αρέσει να είμαι απρόβλεπτος. Για να κάνω εντύπωση μεν για να σπάω τις τιτάνιες αλυσίδες του αυτόματου πιλότου μας δε. Είναι όπως τα koan στο Ζεν: οι δάσκαλοι κάνουν μια ερώτηση στο ίδιο μήκος κύματος με το «ποιο ήταν το πρόσωπο σου πριν γεννηθούν οι γονείς σου;» ή «τι ήχο κάνει ένα χέρι που χτυπάει παλαμάκια;» Αυτές οι ερωτήσεις σπάνε με τέτοιο θόρυβο τα στενά πλαίσια της λογικής σκέψης, που ο ερωτηθέντας μένει εμβρόντητος με την ίδια του την ανικανότητα να απαντήσει αλλά και με την συνειδητοποίηση ότι οι συνηθισμένοι τρόποι προσέγγυσης είναι άχρηστοι.

Υπό κανονικές συνθήκες, θα έλεγα κάπου εδώ πως η προσπάθεια μου να περιγράψω τον εαυτό μου θα είναι αναγκαστικά απατηλή. Θα αναφέρω συγκεκριμένα πράγματα τα οποία πιστεύω εγώ ότι με αντιπροσωπεύουν, ενώ μπορεί να είναι άλλα, για την ακρίβεια άλλα για τον καθένααααα —

— Αααα! Παραπάει το πράγμα, ας μην το περιπλέξουμε άλλο, ναι μου αρέσει η θεωρία (λέγετε με αμπελοφιλοσοφία) όμως είμαστε εδώ για να περιγράψω τον εαυτό μου! Δεν θα το περάσουμε από 53 συνέδρια — ακόμα κι αν το θέμα σηκώνει μια αποδόμηση, μια συζήτηση, μια καινοτομία, μια — *ήχος κόψιματος νευρώνων με το κομμάτι του εγκεφάλου μου που του αρέσει να βαράει νεκρά άλογα*.

Alors! Με λένε Δημήτρη Χωλλ. Συνηθέστερα θα βρεθώ να ακούω στα τρυφερά Cubi, qb — συντομογραφία του προηγούμενου — ή (Ρε) Hall. Πρώτος κανόνας του Cubimension, δεν μιλάμε για την προέλευση του όνοματος Cubilone! Δεύτερος κανόνας: απαγορεύεται το κάπνισμα.

Σύντομα θα γίνω 22 χρονών όμως θα προτιμούσα να μην το αναφέρω αυτό γιατί μετά το παρόν κείμενο δεν θα μπορεί να κρύψει την ηλικία του. Ουπς! Πολύ αργά. Αν μπορείτε να διαβάσετε αυτές τις αράδες, φαντάζομαι καταλαβαίνετε ότι είμαι Έλληνας. Ναι! Είναι αλήθεια. Δεν το θεωρώ ιδιαίτερο προνόμιο, αν και τα Ελληνικά έχουν πλάκα και εδώ στην Ελλάδα έχουμε ζέστη, καλό φαγητό, όμορφα τοπία. Όμως νιώθω περισσότερο κάτοικος του κόσμου, ή θα το θέσω πιο απλά, άνθρωπος που δεν θέλει να περιορίζεται από ποταπά ανθρώπινα σύνορα τα οποία γεννήθηκαν από μίσος για να γεννούν το μίσος (έχω πλήρη επίγνωση το ότι αυτό ακούγεται ολίγον τι σαν ομολογία χιπισμού. Ναι. Δέστε με χειροπόδαρα. Α είμαι και χορτοφάγος, καλύτερα επιλεκτικός παμφάγος. Μην ξεχάσετε να το σημειώσετε αυτό, hippie hunters!) Δεν είμαι πιο γαμάτος επειδή γεννήθηκα από Ελληνίδα μητέρα και Αυστραλό πατέρα (ναι, το Hall απο’κει βγαίνει *fabulous!!*), απλά αυτές οι συνθήκες μου επέτρεψαν να είμαι πιο κοντά σε ορισμένες κουλτούρες. Είμαι τυχερός που έχω να την δυνατότητα να γράφω σε ένα μπλογκ, να μπορώ να πληρώνω τον δικό μου σέρβερ, να τρώω, να ζω σε μια κοινωνία όπου το να συντηρείσαι μέχρι μια ηλικία κατά κύριο λόγο από την οικογένεια σου μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτό. Πραγματικά, είμαι τυχερός.

Τα τελευταία περίπου 5 χρόνια μένω και σπουδάζω στην Μυτιλήνη, όμως σύντομα θα την κάνω από ‘δω και θα γυρίσω στο σπιτικό μου στην Νέα Σμύρνη, Αθήνα. Για πόσο, πότε, πού, γιατί, πώς, είναι άγνωστα. Μου αρέσουν οι αλλαγές αλλά επίσης μου αρέσει και η δυνατότητα να κάνω αλλαγές. Εγώ το βαφτίζω ελευθερία και ευελίξια, αλλά αν είστε δαιμόνιος ψυχολόγος μπορεί εδώ να αναγνωρίσετε μια τάση φόβου καταπίεσης/εγκλωβισμού/αφαίρεσης της δυνατότητας επιλογής. Φαντάζομαι, ως δαιμόνιος ψυχολόγος, θα ξέρετε για τι πράγμα μιλάτε.

Ποτέ δεν είχα κάτι με τα μακροπρόθεσμα σχέδια, αυτά είναι που φαίνεται να με αποφεύγουν για κάποιον μυστήριο λόγο. Κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω σχέδια (ΟΧΙ μακροπρόθεσμα γιατί έτσι δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ!!) να ταξιδέψω στον κόσμο αργα, με το πάσο μου, σε μια περιπέτεια αυτογνωσίας και πραγματικής επαφής με άλλους ανθρώπους, δουλεύοντας σε κάθε μέρος που θα ταξιδεύω, όπως κάθε «ψαγμένος» που σέβεται τον εαυτό του.

Διαβάζω τα παραπάνω και ήδη νιώθω ότι δεν με αντιπροσωπεύουν. Δεν ξέρω τι τους λείπει… Ίσως στις περιγραφές εαυτού αρκεί μια Ζεν, ή ακόμα, χαικού προσέγγιση, μακριά από τα μαξιμαλιστικά πρότυπα: πόσα μπορούν να πουν άλλωστε για μένα συμβολάκια παραταγμένα στην σειρά; Σίγουρα όσα περισσότερα τόσο το καλύτερο; Χουμ! Το ξαναγυρίζω άθελα μου στον αποδομισμό ααααα! Με παρασέρνει, με συνεπαίρνει!

Καλωσήρθατε!
Με λένε Δημήτρη Χωλλ
Γουστάρω δέντρα

Πριν περίπου τρεις μήνες είχα γράψει μια περιγραφή του εαυτού μου που νιώθω ότι με αντιπροσώπευε καλύτερα. Και γι’ αυτό θα την βάλω κι εδώ, είναι από το προφίλ μου στο CouchSurfing. Ήταν μια έμπνευση “in the zone”, νομίζω ότι ήμουν σε κάποιου είδους έκσταση όταν τα έγραφα αυτά, δεν θυμάμαι τίποτα! Αν δεν ξέρετε αγγλικά και ενδιαφέρεστε να καταλάβετε τι σκατά γράφω εκεί κάτω, απλά αφήστε μου ένα κόμεντ και θα το μεταφράσω για εσάς! Θα είναι μια απόδειξη ότι κάποιος όντως τα διάβασε αυτά και άρα θα αξίζει ένας επιπλέον «κόπος». ^^d :ζ

There is no single “me” I can describe. According to whom you ask, you’ll get a different answer. So why should my own About Me hold any extra water? There’s a lot of “me”s even within the same body, and which one will manifest itself depends on the weather, how well I’ve been doing in Civilization, the last time I had my coffee with milk, whether my absent-minded self was given some tasty food for flighty thought or if it’s still -marginally and temporarily!- grounded, still with us I see, Herpes. And especially the annoying one that marks your lips! “Oh don’t mind him! He always makes jokes no-one but him understands and laughs like an idiot, basking alone in his imaginary limelight!”

But look at me! I was so carried away by my own insanity I didn’t even properly introduce myself! It’s my FIFTH year in Mytilini as of now and it’s getting better! My name is Dimitris, my friends call me qb (that’s queue-bee, or cubi), if they want to break my nerves they call me Hall! My surname unwittingly reveals quite a bit about myself: I’m a unique hybrid blend of Greek and Australian (if there is such a thing!) cultures, an abomination that calls the world its home and is usually more open-minded than what it knows is bad for it!

What am I doing here in Mytilini, this island town nestled on the very border of the European Union, famed for its lesbians and beloved ouzo? If asked, I usually say that I’m studying Cultural Technology (don’t ask if you’re not really interested and we’ll get along just fine!), I’m worryingly beginning to lose count of how long I’ve been replying the same thing. What I’m really doing is, I’d say, a lot like getting excited with the shiny gift-wraps of life and then finding out the dark but awesome truth. Not entirely unlike padded bras, every day is a new surprise in this one, and I love it as it comes.

But it’s already time for the positive characteristics I’m inclined to share with you all (and negative ones that are all too easy to disguise as positive!)

Happy (childish), curious (distractable), easy-going (procrastinator), Jack of all trades (master of none), open-minded (“are you seriously gonna eat that?!”), idealist (easily deemed snobbish and/or high-and-mighty), quiet (shy), dreamer (the sky’s the only frontier… it’s fucking cold up there…), loud (when it’s least appropriate and never when it’s advisable), slightly deviant (in theory), enthusiastic (…but only with things that strike my fancy), extremely adaptable (I just wish that sometimes I could control these FUCKING MOOD SWINGS), honest (aloof), cerebral (clumsy), modest (what the hell? I’m still thinking about what I should write in my About Me?!)

9 thoughts on “Who is Cubilone?”

  1. You forgot the “tends to cause large scale chain-destructions and then laugh” feat. You should always warn your readers about such things since it affects others near you.

  2. Well, you also are interested in photography, you like..eer, no,.. you *love* travelling,you find an interest in almost everything, you have a “why not?” way of approaching ife,you are sincere and honest with the people that count for you, you hate cockroaches and really like parots, you can’t stand things that offend your aesthetics, you like it when people embrace their true self without trying to look or act like someone else, you are a beer appreciator(lolz!), you don’t like it when people write on the internet in greeklish using numbers instead of certain letters (another matter of aesthetics),you love cold weather, you are a man of change and yes, Morderead got it right, you tend to cause demolition within a range of thirty meters from the point you stand. Luckily, some of us are immune to your clumsiness aura 😛

  3. Hi Dimitri!

    Although we did not meet this time I am glad you came to Rhodes again this year for the festival and that you liked it.

    Thanx for your nice description on “My Aegean”

    Now about Sephards here is a description in Greek:

    Σεφαραδίτες ή Σεφαρδείμ: Ο όρος αφορά ξεκάθαρα Εβραίους με την φυλετική έννοια. Δεν πρόκειται για άτομα που απλώς είχαν διαφορετική θρησκεία από τους συντοπίτες τους αλλά διαφορετική θρησκεία, γλώσσα, ενδυμασία, έθιμα και οργάνωση. Ακόμη και ως εβραίοι οι σεφαρδίμ είχαν διαφορετική γλώσσα και κάποιες συνήθειες από τους ασκεναζίμ και ρωμανιώτες. Αν και οι Σεφαρδικοί Ιουδαίοι άκμασαν στην Ισπανία, στην περίοδο της Μουσουλμανικής διακυβέρνησης, στη Ιπποτική Ρόδο πιστεύεται ότι ζούσαν περίπου 500 Εβραίοι, κάποιοι τουλάχιστον από αυτούς Σεφαραδίτες αλλά ήταν μία μειωνότητα διωκόμενη και περιχαρακωμένη από το Τάγμα των Ιπποτών της Ρόδου.

  4. Hi Dimitri! I like the music on your Myspace site. It’s relaxing. Nice guitars also. Simple, but nice. Anyhow, I don’t know you and you don’t know me either, but I saw that you are studying in Mytilini. I will take some courses at the Aegean university in May/June and am now looking at accomodation… I was just wondering whether it is possible to find private accomodation (as opposed to hotels) for a period of about 4 weeks. Since you are also a student, Greek and living in Mytilini, I was hoping that you could perhaps maybe tell me whether it is actually possible to find a normal house (could be shared, as long as I have my own room) for such a short period. People keep telling me that it is not possibe. But I haven’t asked anyone that is Greek and/or a student. I hope you are ok with the fact that I post this as a comment on your beautiful website. It feels a bit unappropriate to do that, so sorry for that. Nice web design by the way. I like the banner on the top. And the colours. Blue. Sea! Anyhow, sorry for disturbing! Would be very greatful for any piece of info. Enjoy your Friday night!! Best, Anna

  5. You sure are full of yourself huh? Αλλα οκ.. σε όλους αρέσει να μιλάνε για τον εαυτό τους. Έχει αλλάξει ο τρόπος που γράφεις, έβαλες χιουμορ μέσα και αυτή τη φορά δεν είναι προσποιητό.. me likuz! (και ναι ως δαιμόνιος ψυχολόγος ξέρω για τί πράμα μιλάω :P)
    Aυτά και αντίο
    Αλεξάνδρα Κομνηνού
    Aραχνοϋφάντρα κατά προσέγγιση στους ελέφαδες από ροζ καραμέλα

  6. Και οκ.. ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ικανός να βάλει τετραγωνάκια παντού άμα δεν γουστάρει να αποδομηθεί.. Το πρόσωπό μου πριν γεννηθούν οι γονείς μου ήταν το πρόσωπο του εγγονού μου (ή οι πατούσες του εγγονού μου- για πιο αποδομέ στυλ αν θες), και ο ήχος που κάνει το ένα χέρι που χτυπάει παλαμάκια μοιάει με τον ήχο της θάλασσας που πέφτει μέσα της μια σταγόνα (ουάου- και ποίηση εδώ).. και ναι.. αυτός που θα δώσει αυτές τις απαντήσεις έχει χάσει και πάλι ΤΕΛΕΙΩΣ το νόημα.. 😛 Ποιότο δικό σας πόρισμα λοιπόν ω δαιμόνιε ψυχολόγε?

  7. Οκ.. οκ τρίτο πρήξιμο και τελεφταιο- υποσχομαι.. απλά μου έσκασε εκείνος ο γέρος από το Kill Bill 2 που εκαπίδευσε τη Νύφη και είχα μερικές απανωτές εκλάμψεις έμπνευσης. Λοιπόν λοιπόν.. θα το γράψω σε μορφή διαλόγου για να είναι πιο φαντεζί.

    Μέσα στο καταπράσινο δάσος, στην όχθη μιας μικρής λίμνης κάθονται ο Δάσκαλος και ο Πολεμιστής..
    -Ποιο ήταν το πρόσωπο σου πριν γεννηθούν οι γονείς σου; ρωτάει ο Δάσκαλος το Πολεμιστή σπάζοντας τη σιωπή του δάσους.
    -Ακολούθησε τα βήματα του εγγονού μου και θα μάθεις, απαντάει ο Πολεμιστής*
    Ο Δάσκαλος σωπαίνει, όμως η στάση του λωτού του φανρώνει μια καινοφανή ένταση.
    -Τι ήχο κάνει ένα χέρι που χτυπάει παλαμάκια? ρωτάει ξάφνου ο Δάσκαλος ξανά τον Πολεμιστή, και τα μάτια του λάμπουν με τη λάμψη της σοφίας
    Τότε ο Πολεμιστής παίρνει μια χούφτα νερό της λίμνη και με μια απότομη κίνηση τη πετάει ψηλά..
    -Ρώτα τις σταγόνες, αποκρίνεται ο Πολεμιστής, τη στιγμή που θα ξαναενώνονται με τη λίμνη…

    Για μια στιγμή τα μάτια του Δασκάλου πήραν μια αδιευκρίνιστη έκφραση, οι ρυτίδες του προσώπου του σκίασαν πιο βαθές από ποτέ σαν αρχαίος κορμός που έχει ζήσει το Κόσμο απο τις απαρχές του. Ο Δάσκαλος άπλωσε το ροζιασμένο χέρι του και πήρε απαλά μια χούφτα νερό από τη λίμνη και με μια απότομη κίνηση τη πέταξε στα μούτρα του Πολεμιστή.
    – Ρώτα τις εσύ!!! Εξυπνάκια! είπε τότε ο Δάσκαλος και έσκασε στα γέλια
    Και ο Πολεμιστής τότε σηκώθηκε και έφυγε, κόκκινος από ντροπή και στάζοντας, το κακαρστό γέλιο του Δασκάλου να αντηχεί στα αυτιά του…

    *ο Πολεμιστής ήταν ακόμα single

  8. Πώς φαίνεται ότι δεν το έχεις με το Ζεν… 😛 Αν και το Τάο, από όπου πηγάζει το Ζεν, θα αγκάλιαζε την περιπαιχτική σου διάθεση με περίσιο ακριβώς όσο ζήλο χρειάζεται. Ποιο είναι το νόημα, αγαπητή δαιμόνια ψυχολόγε;

    Επίσης, αν νομίζεις ότι ο τρόπος γραφής μου έχει αλλάξει, γουέλ, αυτό το κείμενο το έγραψα πάνω από έναν χρόνο πριν. Θέλω να γράφω ακόμα πιο χιουμοριστικά — η επαφή με τον Ντάγκλας Άνταμς ήταν καθοριστική για μένα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *